Δικαίωση, αλλά όχι δικαιοσύνη – Τι αποκαλύπτει η νέα έκθεση για το Χίλσμπορο
Η νέα έκθεση για το Χίλσμπορο φωτίζει ευθύνες δεκαετιών, δικαιώνοντας τα θύματα αλλά αφήνοντας ανοιχτή την πληγή της ατιμωρησίας.
Περισσότερο από τριάντα χρόνια μετά, το Χίλσμπορο εξακολουθεί να είναι το πιο βαθύ τραύμα στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Η τραγωδία σημειώθηκε στις 15 Απριλίου 1989, όταν στον ημιτελικό του FA Cup ανάμεσα στη Λίβερπουλ και τη Νότιγχαμ Φόρεστ, χιλιάδες φίλαθλοι εγκλωβίστηκαν σε υπερπλήρη θύρα του σταδίου στο Σέφιλντ. Ο ασφυκτικός συνωστισμός που προκλήθηκε μετά το άνοιγμα μιας πύλης οδήγησε στον θάνατο 97 ανθρώπων, οι περισσότεροι από ασφυξία ή ποδοπάτημα , μια εικόνα που στοίχειωσε για πάντα το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Η νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 2 Δεκεμβρίου επαναφέρει στο προσκήνιο ευθύνες που για χρόνια επιχειρήθηκε να θαφτούν. Σύμφωνα με την πολύχρονη έρευνα, δώδεκα αστυνομικοί θα έπρεπε να είχαν παραπεμφθεί για σοβαρή πειθαρχική παράβαση, ενώ 92 καταγγελίες κρίθηκαν βάσιμες ή προς περαιτέρω διερεύνηση. Τα λάθη και οι παραλείψεις των αρχών εκείνο το απόγευμα ,αλλά και η προσπάθεια συγκάλυψης που ακολούθησε, ήταν καθοριστικά στο να δημιουργηθεί η ψευδής εντύπωση ότι για το χάος ευθύνονταν οι οπαδοί.
Ωστόσο, η ιστορική δικαίωση παραμένει μισή. Εξαιτίας της νομοθεσίας που ίσχυε τότε, κανένας από τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς δεν μπορεί να λογοδοτήσει πειθαρχικά, αφού είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί όταν ξεκίνησε η έρευνα το 2012. Έτσι, παρά το γεγονός ότι το κράτος αναγνωρίζει πλέον την αλήθεια, δεν μπορεί να επιβληθεί καμία ουσιαστική κύρωση.
Η έκθεση αποκαλύπτει ακόμη ότι εκατοντάδες καταθέσεις αστυνομικών είχαν αλλοιωθεί, με σχεδόν μία στις τέσσερις να έχει τροποποιηθεί από νομικούς συμβούλους της Αστυνομίας του Νότιου Γιορκσάιρ, προκειμένου να διαμορφωθεί μια αφήγηση που αθώωνε τις αρχές. Αντίστοιχα προβληματική χαρακτηρίζεται και η έρευνα της Αστυνομίας των Δυτικών Μίντλαντς, η οποία φέρεται να ενίσχυσε αυτή τη στρεβλή εικόνα.
Για τις οικογένειες, η νέα έκθεση αποτελεί άλλη μια επιβεβαίωση όσων γνώριζαν. Η αλήθεια αναγνωρίστηκε, αλλά η δικαιοσύνη αρνήθηκε να εμφανιστεί. Το Χίλσμπορο, πάνω απ’ όλα, υπενθυμίζει ότι η ευθύνη και η λογοδοσία δεν πρέπει ποτέ να χάνονται πίσω από θεσμικά κενά και σιωπές.
